De Nederlandse verkiezingen zijn saai, maar ik doe graag mee!

, Column door: Basel Aal Bannoud

Ik moet iets bekennen: In mijn hele leven heb ik nog nooit deelgenomen aan een verkiezing of gestemd op een kandidaat. Ik zag verkiezingen die worden gehouden onder een dictator als een domme show voor hypocrieten of gewoon voor mensen die te bang waren om niet te stemmen.

Basel Aal Bannoud: redacteur bij Net in Nederland

Basel Aal Bannoud: redacteur bij Net in Nederland

Ja, in Syrië zijn er mensen die doodsbang zijn om niet te stemmen! Omdat het stemmen als het bewijs van loyaliteit voor het regime wordt gezien. Ik was een of de weinigen die durfde om dat niet te doen. En tot nu toe herinner ik mij hoe mijn moeder zat te huilen vanwege de angst dat ik opgepakt zou worden door de geheime diensten van het regime.
Dat gold alleen maar voor de presidentsverkiezingen. Of om nauwkeuriger te zijn: het presidentiële referendum. Het is een referendum waarin je moet kiezen tussen twee grote cirkels. De groene cirkel betekent dat je het ermee eens bent dat Assad (Hafez in de jaren 80-90 en Bashar vanaf het nieuwe millennium) president blijft. En de zwarte cirkel betekent dat je het er niet mee eens bent. In werkelijkheid ging het er eigenlijk nooit om welke cirkel jij zou kiezen. Maar om de manier waarop je voor de groene cirkel kiest. Om die gewoon met een pen te markeren werd vaak niet loyaal genoeg geacht. En veel mensen kozen er daarom voor om in de vinger te prikken en de groene cirkel met bloed te markeren!

Maar nu is het hier de tijd van de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Dat wordt gezien als een belangrijke verkiezing in Nederland. Maar de gelijkwaardige verkiezingen in Syrië waren helemaal niet belangrijk. Niemand kende de kandidaten of programma’s. Vaak hadden ze geeneens een programma. Bijna niemand deed mee, maar toch kwam het deelnamepercentage altijd tussen de 45 en 50% procent. Gelijkwaardig met dat van de Nederlandse verkiezingen.

Waar de Syrische verkiezingen wel superieur zijn aan de Nederlandse versie is de sfeer. Je opent hier ‘s ochtends jouw deur en je ziet tot je verbazing geen foto’s van ‘knappe’ kandidaten daarop geplakt. Hoe kan dat? Er zijn hier geen volksdans feestjes, geen cadeautjes en geld of voedsel worden niet uitgedeeld aan de weinige deelnemende kiezers om stemmen te trekken. Er worden zelfs geen tenten opgericht waar schapen worden geslacht, zodat hun vlees verdeeld kan worden onder de bewoners om te laten zien hoe religieus en genereus de kandidaat is!

Maar toch zijn deze saaie Nederlands verkiezingen de eerste keer dat ik ga stemmen. Omdat dit de eerste keer is dat ik het gevoel heb dat mijn stem echt telt.