Nieuwkomers zondebok om stemmen te winnen

, Somer Al Abdallah

Een man met niet-westerse achtergrond komt met zijn zieke vrouw naar een huisarts, maar hij weigert om de huisarts bij binnenkomst een hand te geven. En hoewel het zijn vrouw is de ziek is, neemt de man in gebroken Nederlands het woord, terwijl zijn vrouw zwijgt en naar de grond kijkt. De man wil opleggen wat hij geschikt vindt voor de gezondheid van zijn vrouw. Maar toen zei de huisarts: het spijt me, maar op deze manier kan ik u beiden niet helpen. Waarop de man in woede ontsteekt, de huisarts toesnauwt dat een dokter in Nederland verplicht is om iedere patiënt te behandelen, en met zijn vrouw de spreekkamer verlaat.

Dit verhaal werd  door Wopke Hoekstra, minister van Financiën (CDA), verteld in zijn maandagavond uitgesproken H. J. Schoolezing. De minister vertelde dit verhaal om te wijzen op een van de drie problemen die de Nederlandse samenleving bedreigen. De eerste is het gevaar voor de middenklasse en de zorg voor hun toekomst. De tweede is integratie en immigranten, en de derde is dat de Nederlandse identiteit in gevaar is.

Vanuit het oogpunt van de minister hangen al deze dilemma's samen. Het magische woord voor het oplossen van die problemen is voor hem "wederkerigheid". In Nederland geldt: “Wie hard werkt, moet daarvan de vruchten kunnen plukken”. De eenvoudige gouden regel.

Het is vanzelfsprekend dat dit verhaal over deze man met een allochtone achtergrond een negatieve impact zal hebben op degenen die het horen. Het resultaat, zoals geconcludeerd door minister Hoekstra, wordt door velen van ons gedeeld, dat: “Het geen hand willen geven, wat ik kortheidshalve vertaal als het de rug toekeren naar artikel 1 van de Grondwet. De  beperkte taalbeheersing – het Nederlands, dat deze man kennelijk niet heeft kunnen of willen leren, en wat onze samenleving bovendien niet heeft kunnen of willen afdwingen. De tweederangspositie van zijn vrouw. En ten slotte het op hoge toon opeisen van zijn rechten.”

Dit is zeker slecht, maar waarom koos de minister alleen dit voorbeeld? Maar hij kon zijn bewondering niet verbergen voor de niet-aflatende inspanningen van de nieuwkomers om te slagen in hun nieuwe samenleving. Naar zijn mening verdienen deze het "onze steun". Maar hoe? Dit wordt niet uitgelegd. Het lijkt erop dat de minister vindt dat de succesvolle nieuwkomers een kleine groep zijn in vergelijking met de mislukte groep vertegenwoordigd door onze man in de huisartsenpraktijk. Omdat dat verhaal een schaduw werpt over alles wat hij zei over integratie. Het werpt ook een schaduw over de helft van de Nederlanders die  zich grote zorgen maken over het falen van de integratie. “Geen wonder dat de helft van de bevolking inmiddels onomwonden zegt dat er te veel migranten zijn en zich zorgen maakt over integratie.”

Honing eten is niet eenvoudig

De minister van Financiën was barmhartiger dan Annabel Nanninga, het lid van de Eerste Kamer namens van het Forum voor Democratie, toen ze onlangs zei dat asielzoekers een “epidemie” zijn. Natuurlijk begrijp ik dat de epidemie moet worden bestreden. Hij sloot de deur voor ons niet. In Nederland is er plaats voor iedereen. “Kies jij voor Nederland, dan kiest Nederland ook voor jou.”

Maar dit is niet zo eenvoudig, De minister stelde een aantal strengere eisen voor. Het vereiste taalniveau moet hoger zijn. En: “Het accepteren van de scheiding van kerk en staat. Zoals het omarmen van de gelijkwaardigheid van man en vrouw, hetero en homo, jood, christen en moslim. Zoals je te conformeren aan de democratische rechtstaat. En om het Nederlanderschap over een langere periode, stap voor stap te verdienen.” Dat en nog meer zodat de nieuwkomer kan bewijzen dat hij het verdient om in dit 'paradijs' te leven.

Volgens minister Hoekstra is het in het belang van de nieuwkomers. “Het is geen recht, maar een uitzonderlijk voorrecht om in dit geweldige land te mogen komen wonen. Als je je al die zaken die bij het Nederlanderschap horen, eigen maakt, geef je jezelf een groot cadeau.”

Nieuwkomers zondebok om stemmen te winnen

De boodschap van Hoekstra is een herhaling. Toenmalig CDA-leider Sybrand Buma pleitte voor een herwaardering van de Nederlandse tradities en cultuur en stelde dat de ‘gewone Nederlander’ in de steek is gelaten door de elite. Ook waarschuwde Buma voor een hoge immigratie uit moslimlanden. Zelfs linkse politici vinden dat nieuwkomers en immigranten hun best moeten doen om zich aan te passen aan de Nederlandse samenleving.

Hoewel het integratiebeleid strenger is geworden dan voorheen, blijven politici eisen dat die groep moet integreren. Ook al hebben ze geen enkele idee over integratie. Maar het is het woord dat de oren van de kiezers goed opent in de campagne en hun eetlust opwekt, ongeacht de positie van deze kiezers over integratie. Hoekstra wordt gezien als een potentiele toekomstige lijsttrekker van het CDA, en wie weet, misschien wordt hij de nieuwe premier van Nederland.

Dus lieve nieuwkomers, treur nooit. Jullie zitten altijd in de hoofden van de politici als er verkiezingen naderen. Ze zullen jullie niet vergeten, tenminste totdat de verkiezingsresultaten bekend worden.