Premier Abiy Ahmed Ali van Ethiopië ontvangt vandaag de Nobelprijs voor de Vrede. Hij krijgt deze onderscheiding volgens het Noorse Nobelprijscomité voor zijn succesvolle poging om het conflict met buurland Eritrea op te lossen.

Sinds de aanstelling in april 2018 van Abiy als premier heeft hij zich ingezet voor meer rust en vrede in zijn land. Hij liet politieke gevangenen vrij en nodigde mensen in vrijwillig ballingschap uit om terug te keren naar Ethiopië. Ook haalde hij oppositiegroepen van de terreurlijst. Hij brak hiermee met de repressieve regering die hem voor ging.

Eritrea

Drie maanden na het begin van zijn regeerperiode vloog hij naar Eritrea om de hand van president Isaias Afewerki te schudden. Hij wilde een einde maken aan een 20 jaar durende oorlog. Sindsdien heeft Abiy ook bemiddeld bij andere conflicten in Afrika, zoals in Soedan, Kenia en Somalië.

Net in Nederland sprak met drie Ethiopische Nederlanders. Wij vroegen hen of de premier de Nobelprijs voor de Vrede terecht ontvangt.

Rust binnen Ethiopië

Mo Hersi vertelt aan de telefoon dat hij blij is dat Abiy de Nobelprijs krijgt. Hij ziet de toekomst van het land positief in. “Ethiopië is een groot land. Het is 26 keer zo groot als Nederland, er wonen zo’n 100 miljoen mensen. Er zijn 80 talen, en 200 dialecten. Toch heeft Abiy voor een groot gedeelte rust gebracht.” Al voordat Abiy aan de macht kwam was het onrustig in het land. De Oromo’s en Amharan, twee grote bevolkingsgroepen in Ethiopië, gingen de straat op en eisten meer zeggenschap. Deze twee groepen vormen samen 65% van de bevolking. Toch lag de politieke macht bij de Tigrinya, die 10% van de bevolking uitmaken.

“Abiy is de eerste van de Oromo stam die is verkozen voor de positie van premier. De vader van de premier was een Oromo en zijn moeder een Amhara. Door hem is er nu een verbindende factor. Je zou kunnen denken dat hij nadat hij aan de macht kwam, zijn eigen mensen voor zou trekken. Maar hij bleef werken met alle verschillende volken. Ook de mensen die het niet eens waren met Abiy, hebben nu wel respect voor hem.” Mo sluit het gesprek af met de woorden: “Hij heeft de Nobelprijs voor de Vrede gekregen voor het oplossen van het conflict in het grensgebied met Eritrea. Maar hij heeft ook rust in Ethiopië gebracht, dat is een veel grotere prestatie.”

Nobelprijs als aanmoediging

Lily is een stuk minder positief over wat de premier bereikt heeft. “Mensen hebben mij gefeliciteerd, maar wat hebben wij als Ethiopiërs er aan? Het recht op vrijheid van meningsuiting had nooit beperkt mogen worden. Aan het begin heeft hij alle gewetensgevangenen en journalisten vrijgelaten en mensen waren vrij om hun mening te uiten. Maar dat duurde kort. Er ontstond veel etnische onrust.” Wie welk grondgebied bestuurt, wordt bepaald door etniciteit, legt Lily uit. “In Ethiopië behoort elk stuk grond tot een bepaalde etniciteit. Mensen vertrekken uit angst of worden gedwongen te vertrekken uit de gebieden wanneer zij niet de juiste etniciteit hebben. Hierdoor zijn twee miljoen mensen internally displaced. Ik hoor vaak dat Abiy probeert om het beter te maken. Maar zijn partij is best radicaal en de mensen om hem heen werken hem tegen.” De rust in Ethiopië is volgens Lily dus nog niet echt teruggekeerd, maar zij ziet de Nobelprijs wel als een aanmoediging voor Abiy. “Hopelijk zet dit het hem in de spotlights en gaat hij echt iets veranderen.”

Onzekerheid

Kribet Mekonnen denkt juist dat de erkenning van de Nobelprijs rust in het land kan gaan brengen. “Vanaf het moment dat ik het hoorde, vond ik dit fijn voor het land. Internationaal stond Ethiopië altijd bekend om ellende en oorlog, het is fijn dat het nu positief wordt genoemd. Maar ook voor het land zelf is het goed, het zit in een spannende transitiefase. Er is nog wat onzekerheid, mensen voelen angst en frustratie. “Waar gaan we naartoe?” en “hoelang duurt dit nog?”. Het is nu de taak aan Abiy om aan de slag te gaan met de problemen in het land.”