Tijdens het Eurovisie Songfestival zal Israël een heel normaal land zijn!

, Column door: Hazem Darwiesh

Volgende week dinsdag begint in Tel Aviv het Eurovisie Songfestival. Het zal vijf dagen duren. Het festival is het grootste niet-sportieve evenement van Europa. Er zullen honderden miljoenen kijkers van over de hele wereld op afstemmen. Dus het Is een zeldzame kans voor Israël om haar ‘vriendelijke kant’ aan de wereld te verkopen, volgens de krant The Times of Israel.

Hazem Darwiesh: redacteur bij Net in Nederland

Hazem Darwiesh: redacteur bij Net in Nederland

Maar helaas heeft de tijd de Israëli's een beetje verraden en is er een plotselinge ‘golf’ van gekke buren. Ze moeten de zaak snel oplossen, zelfs met wat moord, zodat ze ten volle de ‘vriendelijke kant’ kunnen tonen.

Deze ondeugende buren leven al meer dan een decennium in een gesloten gevangenis, genaamd Gaza. De militaire vleugel van Hamas ziet in het Songfestival een kans. Ze eisen toegang tot enkele basisvoorzieningen voor de Palestijnen. Gaza is aan het verdrinken in duisternis en armoede, en Israël heeft herhaaldelijk geweigerd die eisen te accepteren.

Deze buren weten heel goed hoe belangrijk dit festival is voor Israël en de promotie van haar ‘vriendelijke kant’. Israël heeft al meer dan 53 miljoen euro uitgegeven om het evenement te organiseren. Er komen meer dan 120.000 bezoekers uit heel Europa. Popdiva Madonna arriveerde eerder deze week in Israël. Zij zal optreden tijdens de openingsceremonie.

Een paar dode Palestijnen, inclusief baby's en zwangere vrouwen, lijken details. Het is belangrijker om te ‘durven dromen’ en deel te nemen aan het Songfestival in Tel Aviv en te geloven dat Israël een Europese democratische staat is. En dat het helemaal geen apartheidsstaat is. Een staat die zichzelf beschermt tegen haar buren met lange muren, ze omcirkelt en doodt. Waar alleen het Hebreeuws als officiële taal wordt erkend, in een land waar Arabieren 21 procent van de bevolking uitmaken.

Dit alles was reden voor de boycot-oproepen van het festival verspreid over het internet. De oproep werd geleid door de Boycott, Divestment and Sanctions (BDS) beweging en andere organisaties zoals de Palestijnse Campagne voor Academische en Culturele Boycot van Israël (PACBI) en de Joodse stem voor vrede. Ze vroegen Madonna om haar optreden in Israël te annuleren. In een gezamenlijke verklaring gericht aan Madonna zeggen ze: "Lieve Madonna, er is geen neutraliteit in gevallen van onrecht. Steun de juiste kant van de geschiedenis en annuleer je optreden op het Eurovisie Songfestival."

Maar wat is de relatie tussen Israël aan de oosterse kant van de Middellandse Zee en een ‘Europees’ festival? Zou het niet beter zijn als Europa afstand zou nemen van dit alles? Tenminste afstand nemen, als ze niet bereid of in staat zijn om het Israëlische gedrag tegenover de Palestijnen te veranderen of te beïnvloeden. Door geen bijdrage te leveren aan de promotie van dit muzikaal festival. Een feest dat zou moeten gaan om liefde en vrede, in een land waar apartheid is.

Maar Europa lijkt niet in staat om iets te doen. “De effectief pro-Israëlische lobbyorganisaties in Europa, het schuldgevoel over de Holocaust en de angst om van antisemitisme te worden beschuldigd”, zijn volgens hoogleraar internationaal recht John Dugard drie redenen die Europa verhinderen om “Israël te onderwerpen aan eenzelfde soort uitsluiting als destijds Zuid-Afrika en medeplichtige witte Zuid-Afrikaanse instellingen.” En totdat Europa het onder ogen kan zien, “zal de apartheid in bezet Palestina onverminderd floreren en is Europa daar medeplichtig aan”, aldus  Dugard in zijn opiniestuk “Waarom noemen Europeanen Israël geen apartheidsstaat?” op de site van Al Jazeera.

Zeker, we kunnen noch Hamas-raketten, noch de gekke leiders verdedigen die hebben bijgedragen aan het verergeren van de benarde situatie van de Palestijnen in Gaza. Maar dit is een andere kwestie dan dat de vicevoorzitter van de Europese Commissie Federica Mogherini zei dat de EU haar volledige steun uitspreekt voor de "veiligheid van Israël", zoals te lezen is in een reactie begin van deze week.

In dit geval is Europa niet alleen een ‘partner’ voor Israël om te feesten, maar ook voor moorden. Het ‘durf te dromen’ wordt zo ook een ‘durf te moorden’.

Israël is vanaf het begin van de ‘escalatiegolf’ duidelijk geweest dat het de zaak zo snel mogelijk wilde oplossen, voor de komst van de deelnemers aan het Europese Songfestival. Het ‘Europese’ beeld van Israël, waarvoor miljoenen zijn betaald, moet slagen. Dit gebeurde na indirecte onderhandelingen met Hamas door Egypte, waarin Israël een aantal voorzieningen beloofde voor het leven van de Palestijnen in Gaza. Dus nu is er weer rust.

Nu kan iedereen met een schoon geweten aan dit festival deelnemen. We houden toch allemaal van muziek en plezier?