Islam is altijd het eerste dat in ons opkomt als we het hebben over extremisme of terrorisme. Moslimextremisten slagen vaak in het koppelen van geweld aan de islam door hun terroristische daden uit naam van het geloof. Ze rechtvaardigen wat ze doen op basis van bepaalde Koranverzen. Critici van de islam zien het als een religie die altijd om strijd vraagt. Volgens hen bevat de Koran verzen die oproepen tot geweld.

Maar het legitimeren van geweld is niet iets wat alleen in de islam gebeurt. Thomas Falk, expert op het gebied van islamstudies aan de Konrad Adenauer Foundation, zegt: “De boeken in de drie monotheïstische religies hebben veel teksten, waar de moderne lezer last van heeft, omdat ze geweld verheerlijken en hun superioriteit ten opzichte van andere gelovigen verkondigen of dat ze een vijandig karakter hebben tegen vrouwen.” Schrijver Karen Armstrong heeft ook toegevoegd dat “terrorisme is niet gerelateerd aan de religie van Mohammed en de relatie tussen Mohammed en terrorisme, zoals de relatie tussen Jezus en de kruistochten.”

Het gewelddadige gedrag van IS wordt gezien als bewijs van het geweld van de islam. Zij gebruiken bepaalde Koranverzen en hadiths om hoofden te afsnijden, vrouwen tot slaaf te maken en tegengestelde stemmen tot zwijgen te brengen. Ik verloor een aantal van mijn vrienden vanwege IS. Zij waren gelovigen en vervulden al hun religieuze plichten. Maar omdat ze opstonden tegen IS werden ze beschuldigd van ongeloof en werden ze onthoofd. Maar doet IS dit echt in de naam van de islam of alle moslims?

Tegenwoordig selecteren extremisten van alle religies en ideologieën bepaalde teksten en werken ze om ze los te snijden van de context van religie of ideologie. Ze gebruiken wat zij geschikt achten voor hen. Desalniettemin geven we religie altijd de schuld en kijken we niet naar het politieke aspect waarin religie wordt gebruikt.

Bij elke terroristische aanslag die wordt gepleegd, proberen velen dit terrorisme te koppelen aan een bepaalde religie. Aan de andere kant proberen anderen de relatie van terrorisme in hun of deze religie te ontkennen. Na de terroristische aanslag in Nieuw-Zeeland werd opnieuw de vraag gesteld naar de relatie van religie tot terrorisme. Veel moslims vonden dit incident een kans om de islam te verdedigen en de relatie met terrorisme te ontkennen. Anders zou het toegestaan ​​zijn om het christendom te associëren met terrorisme, gebaseerd op de religie van de Nieuw-Zeelandse terrorist.

Sommige mensen zeggen dat het onmogelijk is om religieuze teksten te scheiden van de gelovige die zijn leringen volgt. Maar het is de mens die de religieuze tekst leest en interpreteert volgens zijn cultuur of de politieke of economische omstandigheden waarin hij leeft. Als het economische, culturele en politieke leven van het individu verslechtert, wordt zijn begrip van zijn religie agressief en terroristisch. In Sri Lanka blijven mensen lijden onder rellen en aanvallen die door boeddhisten en moslims tegen elkaar zijn gepleegd. Ook nadat de burgeroorlog eindigde in 2009. De islamitische groep die wordt beschuldigd van de recente aanslagen op kerken en hotels in Sri Lanka, heeft een geschiedenis van het creëren van spanningen tegen andere religies.

Dit gaat niet alleen over moslimextremisten, maar ook over extremisten van andere religies, zoals het boeddhisme en het hindoeïsme. De moslimminderheid in India, China en Myanmar blijft onderworpen aan aanvallen en rassendiscriminatie. Vijandigheid in deze landen is niet alleen tegen moslims, maar ook tegen andere godsdiensten, zoals het christendom. De heersende partij in India roept de slogan "India tot hindoes" en vindt dat de islam en het christendom niet bij India horen. Hoewel moslims 14,2% en christenen 2,3% uitmaken van de totale bevolking in India. Moslims worden vaak aangevallen en soms gedood voor het eten of het verhandelen van rundvlees.  Zelfs in Indiase provincies die de verkoop of consumptie van rundvlees niet verbieden. Myanmar's Rohingya-moslims zijn onderworpen aan geweld die de verwachtingen overtrof, zei de VN, die zij hen beschouwt als "de meest vervolgde religieuze minderheid ter wereld".

Het gebruik (of misbruik) van religie of een andere ideologie houdt niet op, het wordt altijd gebruikt door heersers en dictators. En het is niet bekend of oproepen om religieuze teksten te hervormen of te verwijderen, kunnen helpen om religie of elke ideologie van politiek en oorlogen te vervreemden. Maar wat misschien wel bekend is, is dat religie, zoals de Iraanse filosoof Abdulkarim Soroush  zei, als een rivier is. “We zijn slechts een deel ervan, en de volgende generatie zal een ander stuk ervan vertegenwoordigen. We hoeven religie niet te begrijpen, zoals een stilstaand waterbassin, religie is een bewegende rivier.”