Om de stem van onderdrukte vrouwen wereldwijd laten horen, besloten vrouwen van verschillende culturele achtergronden een theatervoorstelling te maken. Volgens actrice/schrijver Meriyem Manders en regisseur/schrijver Nouf Rafea gaat de voorstelling over het vrouwelijke lichaam en geest. Ze vertellen op humoristische wijze waargebeurde en fictieve verhalen over vrouwen. Ze willen verschillende thema's bespreekbaar maken en over taboedoorbrekende onderwerpen praten.

Meriyem: “We willen een eerlijk beeld geven van hoe het er nu voor staat in de wereld en vooral om de vrouwen wakker te schudden. Zolang je accepteert dat je niet gelijk of respectvol wordt behandeld, zal er niks veranderen.” Nouf vindt dat het nu de juiste tijd is om de werkelijkheid van vrouwen te veranderen. “Gelijkheid is namelijk een recht voor ons als mens”, aldus Nouf Rafea.

Nouf Rafea is een 27-jarige theatermaakster en actrice van Syrische afkomst.  Meriyem Manders is een 45-jarige Amsterdamse actrice. Samen met een theatergroep van vrouwen in de leeftijd van 22 tot 62 jaar, nemen ze het publiek mee op de vlucht van Syrië naar Europa. Er speelden ook nog aantal vrouwen de verschillende rollen van de theatervoorstelling, zoals actrices Sally Jabour en Saron Tesfahuney en artiest Marwa Mezher. Zij hebben allemaal een achtergrond in de kunst vanuit verschillende disciplines, waaronder acteren en theatermaken.

Meriyem heeft een opleiding aan De Trap Amsterdam en The Royal Academy of Dramatic Art in Londen gevolgd. Nouf is in 2015 afgestudeerd aan het ‘Hoger Instituut voor Theatrale Kunsten’ in Syrië. En nu studeert ze voor Docent Theater aan de ArtEZ Hogeschool voor de kunst in Arnhem. Maar toch blijkt de ontmoeting van Nouf en Meriyem heel bijzonder. Ze hebben elkaar voor het eerst ontmoet tijdens het Buddy Film Project. Ze waren al snel onder de indruk van elkaar. Vanaf het eerste moment had Nouf het gevoel dat ze ooit met Meriyem zou samenwerken. Het duurde niet zolang tot ze besloten elkaar hun eigen verhalen vertellen. En van daaruit hebben ze het script geschreven.

De tentoonstelling Bloody Marie van Pitjes United is gebaseerd op echte verhalen. Vrouwen en alle taboes rond hun lichaam en geest zijn volgens Meriyem de wezenlijke inspiratie voor dit stuk. Nouf gaat nog dieper. “Mijn inspiratie aan het begin was mijn persoonlijke verhaal: in september 2015 ben ik van Syrië naar Nederland gevlucht. Op een vies treinstation in Servië werd ik ongesteld. Mijn gezelschap bestond vooral uit mannen. Ik schaamde me en ik durfde niemand te vertellen dat ik menstrueerde. Er volgden dagen van bloed, zweet en tranen.” Hierdoor besefte ze dat het leven van vrouwen vaak extra zwaar is. Ze werd ook geïnspireerd toen ze dacht aan gedetineerde vrouwen die strijden voor gelijkheid en mensenrechten, aan besneden vrouwen, aan vrouwen die onderdrukt worden. Ze vraagt zich af: “Hoe rood zou het alarm voor deze vrouwen zijn?”

Meriyem vindt het stimulerende punt van de voorstelling is dat ze nieuwsgierig naar elkaars achtergronden en culturen zijn. “Aangezien Pitjes United uit een collectief van vrouwen met verschillende achtergronden bestaat, hadden alle Pitjes hetzelfde doel en dat bouwt bruggen”, aldus Meriyem Manders. Een bezoeker vroeg aan Nouf: “Hoe heeft Meriyem deze verhalen kunnen maken over besnijdenis, het AZC en de detentiecentra, ondanks dat ze dat nooit heeft ervaren?” Ze antwoordde: “Het verschil tussen culturen betekent niet dat de mensheid afgeschaft is. Uiteindelijk zijn we vrouwen, het maakt niet uit waar we vandaan komen en wat onze culturele achtergrond is. Wat belangrijk is, is wat we in ons hart meedragen.”

In de voorstelling Bloody Marie worden onderwerpen zoals discriminatie, het detentiecentrum, en menstruatie aangepakt. Ze wilden via dit theaterstuk de werkelijkheid eerlijk vertonen. Wat de bezoekers tijdens het theater is opgevallen, was een waargebeurd verhaal van een 13-jarig meisje dat werd vastgehouden in Syrische gevangenissen en daar werd geaborteerd. Dit verhaal is “het verhaal van Amal”.  Volgens Actrices Meriyem en Nouf is het verhaal van Amal een van de duizenden verhalen over vrouwen in Syrische gevangenissen. Ze willen deze verhalen vertellen.

Over het fragment over discriminatie zeggen Meriyem en Nouf dat ze samen het stuk in het asielzoekerscentrum geschreven hebben. Ze vinden het bizar dat mensen die vluchten van horror het vaak in het klein voortzetten als ze hier komen. Ze hopen dat de voorstelling bijdraagt aan meer verdraagzaamheid.

Meer weten? Kijk op de site van Pitjes United: https://www.pitjesunited.nl/