Wonen in een asielzoekerscentrum is vaak moeilijk en uitzichtloos. Als asielzoeker weet je namelijk niet of en wanneer je een verblijfsvergunning kunt krijgen. In Nederland mag je deze tijd ook niet gebruiken om aan de slag te gaan bij taalscholen. Dit mag pas wanneer de verblijfsvergunning rond is. In Amsterdam hebben de Vrouwen van het AZC een oplossing bedacht voor het lange wachten. Zij hebben een eigen atelier waarin ze allerlei dingen ondernemen: van tassen naaien tot bijeenkomsten organiseren.

De organisatie

Het initiatief is in 2015 genomen door een groepje Amsterdammers. Er werden in die tijd veel activiteiten georganiseerd voor mannen en kinderen in het AZC, maar nog nauwelijks voor vrouwen. Daar moest verandering in worden gebracht en samen stichtten zij Vrouwen van het AZC.

Annette Kouwenhoven is vrijwilliger bij Vrouwen van het AZC. Sinds anderhalf jaar valt de organisatie onder stichting Newest Art Organization en ligt de invulling ervan vooral in de handen van de vrouwen zelf, vertelt Annette. De vrijwilligers hebben vooral een ondersteunende rol. Voorheen was Vrouwen van het AZC  een werkplaats waar de vrouwen gebruik konden maken van spullen als wol, stof en naaimachines. Dat is het nu nog steeds, maar het project wordt steeds meer vormgegeven door ideeën van de vrouwen die in het AZC wonen. Er is ook ruimte voor voorlichtingen. Er worden voorlichtingen georganiseerd die gaan over hoe de politiek in Amsterdam en in Nederland werkt. “Daar is heel veel interesse in.” Ook vrouwenrechten komen aan bod. Zo nodigen ze bijvoorbeeld vrouwelijke sprekers uit die iets vertellen over hun beroep. “We nodigen een vrouwelijke buschauffeur uit omdat dat voor bijvoorbeeld Iraanse vrouwen een soort rolmodel is. Dat is echt een opsteker voor veel vrouwen die uit landen komen waar onderdrukking gebruikelijk is. Het betekent heel veel voor hen dat ze zien dat vrouwen in Nederland buschauffeur zijn.”

“Het is belangrijk dat er zo’n aparte vrouwenruimte bestaat, want op die manier voelen ze zich vrij om te ontwikkelen”, volgens Annette. “Er wordt vaak naar de man gekeken, degene die het meest verdient, maar daarbij wordt de vrouw nog wel eens vergeten.” Daarnaast willen ze binnenkort Nederlands lessen organiseren op de werkplaats. “We willen vanuit de veilige omgeving van de vrouwenruimte een taalcafé organiseren.” Op die manier kunnen de vrouwen de tijd overbruggen tot ze mogen deelnemen aan echte taalscholen. 

Ervaring

Tayebeh is al twee jaar actief bij Vrouwen van het AZC. Ze kan heel goed haken, kleding maken en maakt sinds dit jaar ook mondkapjes. Ook repareert ze kleding voor andere vrouwen in het AZC. Tayebeh vindt het fijn bij om in de vrouwenruimte aan het werk te zijn. “Mijn kamer is een beetje klein en hier heb ik de ruimte.” Ook is het een goede plek om mensen te leren kennen en dingen te leren. “Ik heb hier leren naaien en leren praten en dat is voor mij heel belangrijk.” In de toekomst hoopt Tayebeh nog meer zelfgemaakte spullen te kunnen verkopen zoals mutsen, tassen, kinderkleren en mondkapjes.

“Ondanks corona is het van belang om de vrouwenruimte open te laten”, zegt Annette. “We hopen de vrouwen voor te bereiden op een toekomst in Nederland. Het is belangrijk om aan deze groep vrouwen te laten zien wat er allemaal mogelijk is.” Bij Vrouwen van het AZC gaat het om luisteren, informatie geven, samen projecten ontwikkelen en ondernemerschap stimuleren. Kortom: niet stilstaan.