"Wat heb ik van Nederland geleerd? Ik heb geleerd mijzelf meer te vertrouwen. En vooral: ik kan mijn droom nastreven. In ons land, zelfs als we succesvol waren in ons leven, wisten we dat de grenzen van onze ambities erg beperkt waren. Ik zeg niet dat Nederland een paradijs is. Maar hier vond ik de ruimte om mezelf te maken. Ik hou van Nederland.”

Dit is wat een Syrische jongeman zei toen ik een groep vluchtelingen vroeg: "Wat heeft jouw asiel veranderd en wat heb je in Nederland geleerd?" Een andere dame zei: "Ik ben nergens meer bang voor. Ik begon met taken die alleen voor mannen waren voorbehouden, maar alle storingen in huis repareerde ik zelf. Maar ik heb ook geleerd dat het leven niet zo comfortabel is als voorheen. Ik heb geen tijd om te rusten, ik moet de hele dag werken en studeren."

Iemand zei dat je het grootste deel van je herinneringen die je uit je land hebt meegenomen, moet weggooien om je leven hier in vrede te kunnen doorbrengen. Anderen waren het daarmee eens. Ze kijken niet langer terug en zijn begonnen een nieuw leven op te bouwen in dit land. Ze vinden dat zolang een persoon gehecht blijft aan zijn verleden, hij niet de sprong zal maken die hem naar een succesvolle toekomst zal brengen.

Vluchtelingen dragen hun officiële papieren en bewijzen van de gruwelijkheden uit hun eigen land mee. Maar ze hebben ook dromen te vervullen in hun nieuwe landen. Zal iemand vluchten zonder te hebben gedroomd van een beter leven? Naarmate de dagen voorbijgingen, begonnen ze zichzelf in hun nieuwe landen te ontdekken. Ze begonnen zich af te vragen: wat ontbreekt er voor ons om te voelen dat we het leven leiden dat we willen? Veel vluchtelingenvrouwen hebben bijvoorbeeld ervoor gekozen om onafhankelijk te zijn in hun leven hier.

Vluchtelingen begonnen ook een nieuw leven te herkennen waar ze naar op zoek waren in hun thuisland. Het politieke leven en de vrijheid van politiek en pers behoorden tot de belangrijke aspecten die ze hier begonnen te volgen. Sommigen zijn lid geworden van politieke partijen die de opvang van vluchtelingen verdedigen. Hier leerden vluchtelingen om hun stem te laten horen. Nadat we leefden in landen die koninkrijken van stilte waren, landen met één kleur, één partij en één mening, kunnen vluchtelingen hier in verschillende kleuren, meningen en culturen leven.

De term "vluchteling" is een zware lading die op de borst van de ‘vluchteling’ drukt en hem eraan te herinnert dat hij eigenlijk van een andere planeet komt.

Het leven is een open boek

Voor sommigen betekende het asiel een bevrijding van het behoren tot een specifieke plek. Behoren tot een stam, religie, sekte of klasse, dat alles controleerde onze noodlottige beslissingen en zorgde voor de regels van ons leven. In Nederland zijn deze verschillen niet volledig gewist, maar ze zijn veel lichter.

Hoewel rechtse partijen sterk zijn geworden in Nederland, blijft het idee van openheid en acceptatie van meerdere culturen ook sterk. Vluchtelingen zijn vergelijkbaar met Nederlanders, die zeggen open te staan ​​voor de ander. Dit betekent dat grenzen, gedachten en harten niet voor de ander moeten worden gesloten.

Voor velen is het leven in Europa een open boek geworden en is het optimisme over het bereiken van wat ze in hun land niet hebben kunnen bereiken, toegenomen. Daarom zijn velen van hen gevoelig voor het woord 'vluchteling' dat naast hun naam wordt geplaatst. Dit woord is een zware lading die op de borst van de ‘vluchteling’ drukt en hem eraan te herinnert dat hij eigenlijk van een andere planeet komt. Als alternatief is het woord ‘nieuwkomer’ of ‘nieuwe Nederlander’ een mooiere term.

Deze twee definities zijn een belangrijke erkenning voor ons. We zijn mensen met dezelfde rechten en plichten als de inheemse bevolking van het land. En zolang we nieuwkomers zijn, zijn we gekomen om iets nieuws aan dit land toe te voegen en ons leven opnieuw op te bouwen. Door ons als nieuwe Nederlanders te herkennen, kan dit ons helpen deel uit te maken van het geheel.